Over hypocrisie
“Ik vind mensen die zeuren dat er teveel over iPhone-aankondiging wordt gepraat hypocriet. Tot zover mijn statement”, plaatste ik vanochtend op Twitter. Een stortvloed aan reacties was het gevolg. 140 tekens bleken te weinig om duidelijk te maken waarom ik dit zeg, daarom een stukje proza te verduidelijking.
Al dagen vinden mensen in mijn omgeving het nodig te zeuren over het feit dat er zoveel gepraat wordt over de iPhone. Ze snappen het niet, waarop ik het altijd met liefde uitleg, maar dan nog blijven ze zeuren. Soms in het algemeen op Twitter, soms tegen mij persoonlijk. Maar nooit één keer, maar het liefst nog meer dan dat ik zelf over de iPhone praat in deze dagen.
Dat vind ik hypocriet. Het zijn - gechargeerd - dezelfde mensen die op de dag na Boer Zoekt Vrouw daar de hele ochtend over praten. Moeten ze zelf weten en als je daar over zeurt wordt dat dan ook niet gewaardeerd. Of nog erger: voetbal. Daar heb ik helemaal niets mee en tijdens een ek of wk duik ik het liefst onder. Maar ik probeer daar tegen de voetbalfans niet over te zeuren (in ieder geval zo min mogelijk). Dat is voor hen namelijk irritant en wordt niet gewaardeerd. Maar diezelfde mensen denken wel dat ze de hele dag tegen mij morgen zeuren over de iPhone-aankondiging.
Ik vind de iPhone aankondiging leuk en het is wat me bezig houdt. Dat heeft met mijn interesses te maken. Zoals de één voetbal of Boer Zoekt Vrouw leuk vindt, vind ik technologie leuk. Mocht je dat niet waarderen: ontvolg me of loop met een boog om me heen, maar stop met zeuren. Waarvoor dank.
