Ik houd van Apple-producten, dat mag bekend zijn. Wat ooit begon met een iPod, is nu uitgegroeid tot een huishouden waarin de helft van de electronica uit Cupertino komt. Volgens sommigen ben ik een fanboy, omdat ik zo enthousiast ben over de producten. Vandaag is een mooie gelegenheid om uit te leggen waarom ik dat niet ben. Ik moet namelijk niet huilen omdat Steve Jobs stopt.

Natuurlijk is het erg voor Apple dat de man die het heeft opgericht en uiteindelijk deze eeuw ook tot een groot succes heeft gemaakt, stopt. En dan ook nog eens om gezondheidsredenen. En ik weet dat Steve Jobs een grotere betrokkenheid bij het ontwikkelen en uitbrengen van innovatieve producten had dan welke CEO van welk bedrijf dan ook. Maar Apple is vandaag de dag meer dan Steve Jobs.

Onder Jobs leiding is Apple het bedrijf geworden dat het nu is en ik zie dat als het opvoeden van een kind. Op een gegeven moment gaat het kind uit huis en moet het op eigen benen staan. Met een goede opvoeding, de juiste beslissingen en een beetje geluk redt het kind zich dan zonder problemen en wordt het oud en gelukkig. Dat voorzie ik ook voor Apple, al zijn velen het daar niet mee eens. Die denken dat de laatste jaren voor Apple begonnen zijn. De tijd  - komt dat cliché - zal het leren.

Voor nu zou ik nog kunnen linken naar honderdduizenden opiniestukjes over het vertrek van Steve Jobs, maar ik ben er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Ik wil gewoon een iPhone 5. En wel nu.