8 posts tagged Muziek

Betaald downloaden van muziek, boeken en films. Dat wil ik oprecht heel graag. Maar er komen steeds meer redenen die me ervan weerhouden:

1. De thuiskopieheffing
   Die moet gaan gelden op mp3-spelers, harddiskrecorders en smartphones oordeelde het gerechtshof in Den Haag vandaag. Die heffing is om misgelopen inkomsten te compenseren. In mijn geval is alle muziek op mijn iPhone ‘legaal’, gedownload uit de iTunes Store of gekocht op cd. Daar komt bij dat ik voor al mijn cd-muziek ook al een auteursrechtenheffing betaal via iTunes Match. Twee heffingen op muziek die ik op cd heb gekocht, dat is compleet geschift natuurlijk.
2. Het aanbod
   Laatst probeerde ik het nieuwe album van Fun. te downloaden. Kan dus niet. Op hun site schrijven ze trots dat hun plaat overal te koop, te downloaden en te streamen is. In Nederland staat hij niet in Spotify en niet in de iTunes Store. Ook in cd-winkels is hij niet te vinden. Illegaal binnenhalen of zonder reden wachten zijn mijn enige opties. Hetzelfde geldt voor televisieseries. Die wil ik gewoon kunnen kijken als ze in de VS op tv zijn geweest, maar ik moet oneindig lang wachten voor ik ze kan streamen of downloaden, als dat al kan. Een soort van begin is er inmiddels. HBO-series kan ik inmiddels meteen krijgen via Ziggo, maar daarbij betaal ik 15 euro per maand, terwijl de meeste series die ik kijk helemaal niet van HBO zijn.
3. DRM
   “DRM moet DOOOOODDDDDD”, tweette Alexander vorige week. En hij heeft gelijk. Ik heb als e-reader een Kindle van Amazon, omdat het één van de beste op de markt is voor een hele scherpe prijs. Nadeel: alle Nederlandse eBooks hebben drm en daardoor kan ik de bestanden niet op mijn Kindle zetten. Ik moet de drm kraken of ik ben aangewezen op torrentsites. Je mag zelf raden hoe ik aan mijn Nederlandse boeken kom… Voor Engelstalige boeken betaal ik wel, die download ik met twee kliks naar mijn Kindle vanuit de Amerikaanse Amazon Store, waar ik ook ben.
4. Prijzen
   Voor het downloaden van een album vind ik een tientje niet duur, maar e-books die net zo duur zijn als de papieren versie gaat er bij mij niet in. Ook films in de iTunes Store, vind ik te duur. 5 euro voor het huren van een film die ik één keer mag kijken? No, thank you.
5. BUMA/Stemra
   Uitleg niet nodig. 

Ik ben een klein beetje heel erg een geek, dat mag bekend zijn. Maar toch klopt er iets niet in het clichéplaatje: ik koop namelijk nog steeds fysieke cd’s. Je weet wel, van die schijfjes die je dan in een cd-speler stopt om vervolgens alleen de muziek van die ene cd te kunnen luisteren. Nu bestaat het gebruik van cd’s bij mij eigenlijk uit het volgende: ik koop de cd, rip hem en zet hem in de kast. In mijn woonkamer staan dan ook vijf cd-kasten vol schijfjes, die nooit uit de kast kopen.

Het kopen van een cd heeft voor mij een soort emotionele waarde. Muziek is voor mij zo belangrijk dat ik het fysiek in mijn handen wil kunnen houden. Dat terwijl ik al mijn muziek digitaal luister via mijn iPhone of Sonos. De waarde van het kopen van een cd is voor mij enkel nog dat ik dat schijfje in de kast kan zetten om het daar stof te laten happen.

Op de één of andere manier wil ik de cd niet opgeven, terwijl ik ook wel zie dat de fysieke drager eigenlijk gewoon niet meer van deze tijd is. De cd-winkels verdwijnen en de cd-verkopen blijven dalen, maar ik blijf - tegen mijn verder moderne principes in - vasthouden aan de laatste strohalm van het fenomeen de cd.

CD’s kopen is ook een soort verslaving, denk ik. Als ik nu zou stoppen, dan eindigt daarmee een collectie die ik het afgelopen decennium heb opgebouwd. Natuurlijk zou ik nieuwe muziek blijven luisteren, maar mijn cd-kasten worden een soort afgerond museumpje en dat wil ik op de één of andere manier niet.

Toch denk ik er de laatste maanden steeds meer over na om te stoppen met cd’s kopen. De charme van het kopen is er ook een beetje af. Vroeger luisterde ik een stapel cd’s in de lokale cd-zaak waar het hele personeel me kende en me tips gaf. Tegenwoordig luister ik muziek online en bestel ik de cd op Play.com. Een enkele keer kom ik nog bij Plato, hier in Utrecht, maar ze hebben geen idee wie ik ben of van welke muziek ik houd.

De grote vraag is: wat nu? Zal ik er maar gewoon mee stoppen? Was de cd van The Kooks die twee weken op mijn deurmat viel mijn laatste cd. Is de collectie daarmee compleet en verdwijnt hij bij de eerstvolgende verhuizing uit de woonkamer? Ik denk er nog even rustig over na, want ik durf de beslissing niet te nemen.

Een interessant opiniestuk in de Volkskrant vandaag. Hierin probeert Hans Hulst, journalist en zanger van een bandje dat mij niets zegt, uit te leggen waarom Spotify kud is voor artiesten. Artiesten krijgen namelijk slechts 0,25 cent per unieke streambeluisteringsbeurt en da’s veel te weinig, vindt Hans.

Inmiddels is dat bedrag al opgelopen tot 0,4 cent en persoonlijk vind ik dat een aardig bedrag voor een unieke luisterbeurt. Als ik een cd koop krijgt een artiest eenmalig een paar euro, nu krijgt een artiest jaren later nog steeds 4 cent voor elke keer dat ik zijn hele album luister! Daar komt bij dat Spotify muziek luisteren zo makkelijk maakt dat mensen niet meer illegaal downloaden of naar YouTube hoeven. Op Spotify luister je in twee klikken naar je favoriete muziek in hoge kwaliteit. Geen gedoe. Het zorgt er voor dat mensen die nooit je cd zouden kopen of je muziek betaald zouden downloaden wel naar je luisteren en je verdient er ook nog eens aan.

Een kort tegenbetoog van mijn kant, waar ik nog veel langer mee door kan gaan. Maar gelukkig zijn er andere mensen die mij voorging. Zoals Ivar die wat argumenten van Hans Hulst onderuit haalt en uitleg waarom Spotify de redding is voor betaalde muziek. Ook in de comments op het blog EHPO is een interessante discussie ontstaan die de moeite waard is om te lezen.